Agencja Xinhua (18.11. ), „Banyue Tan”(nr 21/2005)
18 listopada br. wyznaczone specjalnie do tego celu półoficjalne stowarzyszenia lotnictwa cywilnego z Chin kontynentalnych i Tajwanu osi±gnęły w Pekinie porozumienie co do bezpo¶rednich lotów czarterowych pomiędzy obu stronami Cie¶niny Tajwańskiej w okresie Chińskiego Nowego Roku 2006. Od 20 stycznia do 13 lutego 2006 roku sze¶ć linii z kontynentu i sze¶ć z Tajwanu wykona w sumie 72 rejsy w obie strony pomiędzy 4 miastami ChRL (Pekin, Szanghaj, Kanton i Xiamen), a dwoma o¶rodkami na Tajwanie (Tajpej i Kaohsiung). Będzie to sytuacja podobna do precedensowych lotów czarterowych na pocz±tku 2005 roku: rejsy będ± się odbywać bez międzyl±dowania, ale samoloty będ± musiały przelatywać nad Hongkongiem.
Podobnie jak w tym roku, loty będ± dostępne tylko dla mieszkańców Tajwanu – biznesmenów, ich rodzin i innych osób posiadaj±cych specjalne za¶wiadczenia. Zdaniem odpowiedzialnego za kontakty z wysp± Biura ds. Tajwanu chińskiego rz±du nie jest to sytuacja zadowalaj±ca i winę za to ponosz± władze na Tajwanie, które „nie zechciały w pełni skorzystać z naszych propozycji”. Generalnie jednak, porozumienie o lotach ocenia się tu pozytywnie i przedstawia jako kolejny dowód dobrej woli kontynentu i troski Pekinu o interesy „rodaków na Tajwanie”. Wg autorytatywnych chińskich Ľródeł, porozumienie o bezpo¶rednich lotach ma także znaczenie symboliczne – jest jednym z końcowych, pozytywnych akcentów przełomowego dla relacji w Cie¶ninie Tajwańskiej roku 2005. Jak się tu podkre¶la, był to okres „najaktywniejszej i najbardziej skutecznej polityki Pekinu wobec Tajwanu w ci±gu ostatnich kilkunastu lat”. Pomimo iż wci±ż nie lekceważy się tu „zagrożenia ze strony sił proniepodległo¶ciowych”, to jednak w ogólnej ocenie Pekinu był to rok znacz±cej poprawy atmosfery, wyraĽnego nasilenia dwustronnych kontaktów oraz „utrwalania się pozytywnych czynników hamuj±cych d±żenia niepodległo¶ciowe wyspy” – co w pełni uzasadnia nazwanie 2005 roku kluczowym dla dalszego rozwoju sytuacji w Cie¶ninie.
Przełomowe znaczenie 2005 roku jest szczególnie widoczne w kontek¶cie pełnego napięć 2004 roku – pod którego koniec przeważał już pesymizm i powszechne wręcz przekonanie o nieuniknionym charakterze otwartego konfliktu pomiędzy kontynentem a wysp±. Nowe władze w Pekinie „po analizie sytuacji, w tym nastrojów społecznych na Tajwanie, wyst±piły na pocz±tku 2005 r. z now± strategi± wobec wyspy”, przedstawion± najpierw w wyst±pieniu szefa najwyższego politycznego ciała doradczego Chin Jia Qinglina, a kilka tygodni potem, w marcu, przez sekretarza generalnego KPCh Hu Jintao w postaci „czterech punktów”. Zawarte w tych szeroko rozpropagowanych przemówieniach „nowe my¶lenie wobec Tajwanu” opiera się na dwutorowym podej¶ciu: „twardym nieustępliwym stanowisku co do nienaruszalnych zasad oraz elastyczno¶ci w sferze taktyki”. Symbolem zasadniczo¶ci była przyjęta przez parlament w marcu Ustawa Antysecesyjna. Po wyznaczeniu w ten sposób nieprzekraczalnych granic ustępstw, Pekin mógł już po¶wiecić zdecydowana większo¶ć swoich wysiłków na wykazywanie swojej elastyczno¶ci – działania maj±ce wykazywać szczero¶ć intencji wobec zwykłych mieszkańców wyspy oraz wolę rozwijania kontaktów „ze wszystkimi jednostkami, organizacjami, partiami i siłami politycznymi pragn±cymi rozwoju relacji w Cie¶ninie”. St±d wizyty w kwietniu i maju w Pekinie oraz spotkania z Hu Jintao szefów największych partii opozycyjnych na wyspie oraz cała seria kroków maj±cych dowodzić, iż władze w Pekinie maj± na sercu dobro także obywateli wyspy: ułatwienie procedur podróży na kontynent, ułatwienia dla studentów z Tajwanu ucz±cych się na kontynencie, zgoda na wyjazdy turystyczne obywateli ChRL na wyspę, zwolnienie z cła przywozu niektórych płodów rolnych z Tajwanu na kontynent, czy wreszcie podarowanie mieszkańcom Tajwanu pary misi panda. To w ramach tej nowej polityki wobec wyspy Pekin po raz pierwszy zorganizował w tym roku uroczyste obchody rocznicy wyzwolenia Tajwanu spod okupacji japońskiej. Nowe podej¶cie okre¶la się tu jako wielki sukces, w jego wyniku bowiem „Pekin nie tylko staje się coraz bardziej pewny siebie, ale przej±ł także już inicjatywę i główne prawo wypowiedzi w kwestiach dotycz±cych relacji w Cie¶ninie”. Rezultatem nowej polityki jest na tyle znacz±ca poprawa atmosfery relacji w Cie¶ninie, że „wielce zmniejszyło się prawdopodobieństwo wyst±pienia w najbliższych latach poważnych incydentów wywołanych przez siły pro-niepodległo¶ciowe”. W ocenie kontynentu, ofensywa dobrej woli Pekinu doprowadziła do poprawy nastawienia mieszkańców wyspy do kontynentu i jednocze¶nie zwi±zała ręce władzom na wyspie, którym nie bardzo wypada nie zgadzać się z tymi często jednostronnymi i korzystnymi dla gospodarczych interesów Tajwańczyków aktami dobrej woli Pekinu. Z publikowanych tu analiz wynika, że Chiny wci±ż nie lekceważ± „zagrożenia płyn±cego ze strony sił proniepodległo¶ciowych na wyspie”. Pekin uważa jednak, że osi±gn±ł już czę¶ciowo cel wbicia „klina” pomiędzy interesami oskarżanej o d±żenia pro-niepodległo¶ciowe rz±dz±cej na Tajwanie DPP, a „konkretnymi, przyziemnymi interesami” znacz±cej czę¶ci mieszkańców wyspy. Wydaje się, że polityka ta będzie kontynuowana: Pekin jest raczej nastawiony na przeczekanie obecnych władz na wyspie, do których nie ma zaufania i które cały czas oskarża o „brak szczero¶ci i woli rzeczywistego postępu w stosunkach w Cie¶ninie Tajwańskiej”.
Related posts:
